Perrault Charles (1628-1703) - pisarz francuski, członek Akademii Francuskiej, autor baśni „Bajki Babci Gąski” (1697). Adwokat i wysoki urzędnik na dworze króla Francji, Ludwika XIV.

„Kot w butach”




5 Pfg, 0,25 i 0,50 Gs, 20 gr -

„Chłopiec postarał się o worek i buty i życząc kotu powodzenia, pozwolił mu wyruszyć. Kot skierował się do lasu, w którym żyło wiele rodzin dzikich królików.”



10 Dh, 1 Gs, 10 Pfg -

„Kilka dni później kot zasadził się na polu pszenicy i używając ponownie podstępu z workiem, schwytał dwie tłuste kuropatwy. Zaraz też zaniósł je królowi.”





60 f, 3 F, 15 Pfg, przywieszka do 1 Gs, przywieszka do 2 Gs -

„Naraz z krzaków wyskoczył kot i zaczął krzyczeć ile tchu w piersi: - Na pomoc!...Na pomoc!.. markiz de Karabas topi się w rzece! Król usłyszał te krzyki, wyjrzał przez drzwiczki i rozpoznał kota, który tyle razy przynosił mu w darze smakowitą dziczyznę.”

20 Pfg -

„Stanąwszy przed nim, ukłonił się z szacunkiem i zaczął prawić mu komplementy. - Przejeżdżałem tędy, panie, i poczułem się w obowiązku złożyć wyrazy uszanowania najpotężniejszemu wilkołakowi.”


3 Gs -

„Powiedziano mi, że jesteś panie czarodziejem i że umiesz zmienić się w dowolne zwierzę, także w słonia lub lwa. ...

W mgnieniu oka na miejscu wilkołaka pojawił się lew z rozdziawioną zębatą paszczą.”




25 Pfg, 25 Pfg, 4 Gs -

„Umiem zamienić się w każde zwierzę - warknął wilkołak. Natychmiast też zamienił się w myszkę, która zaczęła biegać po komnacie. Nie tracąc ani chwili, kot rzucił się na nią i połknął ją jednym kęsem.”



30 Pfg, 2 Gs, 5 Gs -

„Jeszcze tego samego dnia odbyło się wesele i syn młynarza został księciem. Kot zaś, któremu zawdzięczał tę odmianę losu, został wielkim panem. Jeśli jeszcze czasami polował na jakąś mysz, to robił to wyłącznie dla zabawy.”

„Śpiąca królewna”

10 Dh, 30 f -

„Wróżki zjawiają się zawsze w samą porę - powiedziała wróżka.

Będąc na wyścigach w królestwie Francji, dowiedziałam się, że stało się to, co przewidziały wróżki: królewna ukłuła się wrzecionem i zapadła w stuletni sen.”

Tomcio Paluch"


3 Dh, 500 R -

„Wilkołak jednak poczuł się zmęczony długą drogą; postanowił więc się zdrzemnąć, właśnie przed wejściem do jaskini, w której skryło się siedmiu braci. Paluszek kazał braciom biec co sił w nogach do chaty rodziców, a sam poszedł do Wilkołaka i ostrożnie zsunął mu siedmiomilowe buty. Jak się okazało ogromne, zrobione na miarę Wilkołaka buciska były zaczarowane. Kiedy Paluszek włożył je na swoje nogi, zaczęły się zmniejszać, aż przybrały rozmiary małych stóp chłopca."

Jeanne-Marie Le Prince de Beaumont
Żyła w latach 1711 do 1780. Ta francuska arystokratka wyemigrowała do Anglii w 1745 roku, gdzie została wykładowcą i pisarką książek pedagogicznych i moralizujących. Ona wykorzystała opowieść pani Villeneuve i skróciła ją publikując w 1756 roku jako część zbioru pt. „Magasin des enfants". Biorąc wszystkie kluczowe elementy opowiadania pominęła niektóre baśniowe i drastyczne szczegóły, oraz fakt, że w oryginale przemiana w przystojnego księcia wydarzyła się po nocy poślubnej. Ta wersja uznawana jest obecnie w całości za wersję tradycyjną.
„Piękna i Bestia"
41 p -

„Piękna jednak wytłumaczyła ojcu, że musi dotrzymać danego Bestii słowa, i powróciła do pałacu. Odnalazła Bestię leżącą wśród kwiatów róż. Potwór miał cierpienie w oczach, a gdy zobaczył Piękną, zdołał jedynie wyszeptać: «Wróciłaś. Teraz już mogę umrzeć!» Na te słowa dziewczyna mocno przytuliła potwora i zapłakała ze wzruszenia. W tym momencie Piękna zrozumiała, że kocha potwora całym sercem i że nie chce go stracić."
   

copyright by Wiesław Osuchowicz 2005

design by combinat.net